رابطه گناه و خشکسالی

به نام خدا. از نظر منطقی رابطه بین این دو «عموم و خصوص من وجه» است یعنی بعضی از خشکسالی‌ها برآیند برخی از گناهان هستند. پس هر خشکسالی‌ای برآیند گناه نیست. از آن طرف هم صادق است یعنی هر ترسالی یا سال آبی نیز حاصل بی گناهی نیست!

ادامه مطلب

چرا همه خشکسالی‌ها خروجی گناه‌کردن نیست؟ روشن است. چون سوء مدیریت مدیران و اشتباهات عمدی یا سهوی مردم و نیز خیانت خواص و نفوذ دشمن هم می‌تواند از اسباب کم‌آبی باشد.

چرا هر ترسالی‌ای برآیند بی گناهی و خوب‌بودن مردم نیست؟ چون گاهی خداوند برای امتحان‌کردن مردم یا برای مصالح دیگر به آنان نعمت می‌دهد. گاهی هم در این دنیا به انسان‌های ناصالح نعمت می‌دهد تا آن دنیا عذابشان کند. پس نیایید بگویید دیدید فلان کشور فاسد چقدر بارانی است و دیدید فلان شهر که مردمش به تقوا شهره‌اند چقدر خشکسالی از سر گذرانده است! ضمنا خداوند به اعتقادات و دین هر شهر و کشور هم نگاه می‌کند و به هر کدام بر پایه کارایی و عقاید خویش اجر یا جزا می‌دهد و طبیعتا از کسانی که نعمت هدایت را نصیبشان کرده توقع بیشتری دارد.

این نکته هم مهم است که در اقلیم‌هایی که به طور طبیعی همیشه پرباران است ممکن است بلا به صورت خشکسالی نیاید و مثلا در قالب سیل یا بلایای دیگر رخ بنماید. پس نیایید بگویید که فلان کشور یا فلان منطقه که دین و ایمان درست و حسابی ندارند چرا دچار خشکسالی نمی‌شوند؟ یک خدا هست و یک عالمه وسیله و نعمت و بلا برای درآوردن مردم از غفلت!

به هر روی، اینکه گناه یکی از اسباب رویگردانی باران از مردم یک شهر یا کشور است امری است که در قرآن و روایات به آن اشاره شده و در آن تردیدی نیست. در احادیث معصومان علیهم السلام گناهان متعددی سبب منع آسمان از ریزش باران شمرده است. طبعا مراد این روایات، شیوع این گناهان در یک سرزمین خاص همراه با بی تفاوتی دیگر مردمان یا همان نهی از منکر و مقابله‌نکردن با آن و در خروجی پذیرفتن آن است. از جمله این گناهان موارد زیر است: ۱. محبت‌نکردن به یکدیگر ۲. خیانت در امانت ۳. نماز نخواندن ۴. نپرداختن زکات ۵. کم‌ارائهی ۶. سخن‌چینی ۷. فاش‌کردن اسرار امامان علیهم السلام ۸. بغض و ‌دشمنی نسبت به امام علی علیه السلام ۸. بی احترامی‌کردن به نان به گونه ناسپاسی ۱۰. دروغگویی حاکمان ۱۱. دوری‌نکردن از حرام (شاید مراد غذای حرام است) ۱۱. به طور کلّی گناهانی که خشم الهی را برانگیزد.

با توجه به مورد آخر ممکن است گناهی شیوع پیدا کند که از موارد بالا نباشد اما موجب خشم خداوند شود مانند گران‌فروش‌رسانیی، همسایه‌آزاری‌، گناهان جنسی، شرابخواری، بی حجابی‌ و ارتکاب دیگر کارهای حرام که شاید نامشان در منابع دینی به عنوان سبب خشکسالی نیامده باشد. پس بر خلاف گفته برخی ناآگاهان، حتما نباید اسم یک گناه به صورت خاص در منابع دینی به عنوان عامل خشکسالی بيايد!

جالب اینجاست که بر پایه یکی از روایات هیچ سالی کم‌باران تر از سال پیشتر نیست اما خداوند به جهت گناهان مردم یک منطقه، باران را از آنجا باز می‌دارد و به سوی سرزمین دیگری می‌فرستد. یعنی همیشه بر روی کره زمین مقدار معینی باران نازل می‌شود ولی این مردم هستند که با گناه، عامل بی برکتی سرزمین خود و دورکردن باران می‌شوند.

راه حل رفع خشکسالی بر اثر گناه نیز توبه و استغفار است. ان شاءالله خداوند هر چه زودتر نظر لطفش را به سرزمین ما برگرداند و مسئولان هم تا جایی که می‌توانند بحران خشکسالی را خوب مدیریت کنند. یاعلی.